Filozofia
Współczesny pogląd na skład pożywienia ludzi kultur archaicznych (także etnicznych), oparty jest na etnocentrycznym w odniesieniu do współczesnej cywilizacji przekonaniu – że nasi praprzodkowie (od paleolitu po starożytność) stanowili stada nieokrzesanych, osiłków z maczugami, czyniących użytek z tych przedmiotów przy lada okazji. Zarówno w stosunku do zwierząt jak i ludzi. Wizja taka z pewnością usprawiedliwia kulturowe hekatomby zwierząt i akty ludobójstwa współczesnej nam epoki, lecz bynajmniej nie przybliża stosunku Człowieka do Natury, na którym zasadzało się wszelkie pojęcie Życia.
Poniższa praca ma na celu ukazanie różnic i podobieństw między współczesną biblioterapią, a rolą jaką w kulturach tradycyjnych odgrywały takie przekazy jak: bajka, przypowieść, baśń, mit. Kulturą tradycyjną, która służy nam tu za punkt odniesienia jest Buddyzm. Ze względu na specyfikę tej kultury przedstawiono w szerszym opisie (rozdział I ) doktrynę buddyjską. W rozdziale pierwszym zajmujemy się również pojęciem biblioterapii. Rozdział ten stara się przybliżyć wspólne funkcje biblioterapii i treści przekazów buddyjskich.
Rozdział drugi, w oparciu o konkretne przykłady pisane skupia się na specyfice dydaktyzmu przekazów buddyjskich. Nie odnajdujemy pośród nich na przykład baśni. Z kolei bajki, przypowieści czy mity utkwione są w konkretnych kontekstach i odnoszą się przez analogię do ściśle określonych doktryn, praktyk i rytuałów religijno duchowych występujących w buddyzmie.
